الهم صلی علی المحمد و ال المحمد

((ما تری فی خلق الرحمن من تفاوت فارجع البصر هل تری من فطور))

نمی بینی در آفرینش خدای رحمان هیچ بی نظمی و گسستی. پس بار دیگر دیده بگردان

آیا هیچ شکافی می بینی؟

دانشمندان در ضمن مطالعه ی طبیعت پی برده اند که طبیعت یک تدبیر درونی بسیار دقیق دارد به طوری که خود را از فساد و تباهی حفظ می کند. انواع گیاهان و حیوانات، پراکندگی آنها در روی کره ی زمین و بهره مندی آنها از یکدیگر به گونه ایست که فساد و آلودگی را به تدریج از بین می برد و طراوت و شادابی و پویایی طبیعت حفظ می شود. این تدبیر درونی،به طور جداگانه در داخل هر یک از موجودات مشاهده میشود. هر قدر علم انسان به قوانین خلقت کامل تر و دقیق تر باشد به ساخت مصنوعات متنوع تر و دقیق تری موفق خواهد شد. انسان با شناخت قوانین طبیعت مصنوعاتی میسازد که این قوانین در آنها جاریست. به بیان دیگر بشر هیچ گاه نمی تواندسیطره ی قوانین خارج شود.مثلا انسان می تواند از سیطره ی جاذبه ی زمین خارج شود و ابزاری بسازد که در آسمان سیر کند ولی این کار با پیروی از خود قانون جاذبه است. خداوند انسان را در دامن طبیعت می آفریند و به او استعدادی علمی می بخشد که بتواند طبیعت را نظاره کند ،روابط میان پدیده ها را کشف نماید،آنها را به کار بندد و ساخت مصنوعات خویش،آنها را مورد بهره برداری قرار دهد. ما با مشاهده ی این مصنوعات به سازندگان آنها آفرین

می گوییم در حالی که این آفرین از آن خالق هستی می باشد. پس ...

                                                       ((فتبارک الله احسن الخالقین))

سال رو به پایان 2008 میلادی از پر شگفتی ترین سالها در تمامی جنبه های حیات بشر به شمار می رود و در همین رابطه نشریه علمی ویرد طی گزارشی به معرفی 10 گونه زیستی شگفتی ساز که در سال 2008 برای اولین بار حضورشان در جهان مشاهده شده است، پرداخته است.

1- سینه سرخ جنگلی: پرنده سینه سرخ جنگلی زیتونی با نام علمی Stiphrornis pyrrholaeumus طی تحقیقات تنوع زیستی در جنگلهای گابن کشف شد و محققان پس از مقایسه با دیگر گونه های مشابه و انجام آزمایش های ژنتیکی دریافتند که این پرنده در گونه خود و در جهان اولین به شمار می رود.

2- کوچکترین مار جهان: این جاندار با نام علمی Leptotyphlops carlae در انبوه جنگلهای باربادوس در کارائیب کشف شد. این مار کوچک 10 سانتیمتری به باریکی یک رشته اسپاگتی بوده و به اندازه ای کوچک است که بر روی یک سکه کوچک جا می گیرد. محققان معتقدند که این مار نمونه بسیار کمیابی بوده و به صورت ناشناخته ای تاکنون زنده مانده است.

3- مورچه باستانی: تنها سه گونه دیگر از این نوع مورچه (Martialis heureka) در جهان وجود دارد که تمامی آنها در خارج از شهر مناوس در آمازون یافت شده اند. با این حال نمونه ای که دانشمندان در سال 2008 با آن مواجه شده اند با داشتن قدمتی برابر 120 میلیون سال آن را در میان دیگر گونه های موجود بی نظیر می کند.

4- موش حشره خوار جهنده: این گونه 126 ساله که با نام "سنجی صورت خاکستری" نیز شناسایی می شوند بر خلاف ظاهری که دارد از دسته جوندگان نبوده و از حشرات تغذیه می کند.نکته جالب توجه در مورد این جاندار که گونه آن را بی نظیر کرده تعلق داشتن به تیره فیلهاست.

5- انگل مورچه: انگل Myrmeconema neotropicum دارای خصوصیتی است که باعث مجزا شدن ان از دیگر گونه های مشابه شده است. به این معنی که  شکم مورچه ها زمانی که به این انگل آلوده شود متورم و سنگین شده و به رنگ قرمز روشن در می آید. در این صورت پرندگان گیاه خوار این مورچه ها را که سرعت خود را نیز از دست داده اند با میوه اشتباه گرفته و می بلعند که این امر در نهایت منجر به انتشار لاروهای این انگل می شود.

6- موش کور کوتوله: این جاندار برای اولین بار در حدود 112 سال پیش مشاهده شده است و تا سال 2008 تجربه چنین مشاهده ای تکرار نشده است. این موجود زمانی در جنگلهای فیلیپین کشف شد که محققان از منقرض شدن نسل این موجود اطمینان حاصل کرده بودند.

7- حلزون عظیم الجثه: اولین گونه از حلزونهای عظیم با نام Tridacna costata که زمانی 80 درصد از حلزونهای دریایی غول پیکر دریای سرخ را تشکیل می دادند. این رقم در حال حاضر به یک درصد کاهش یافته است.

8- گربه ماهی گالاگر:  گونه ای نایاب از گربه ماهی ها که به احترام فعالیتهای زیست شناسی فرانک گالاگر توسط کاشف آن مارک پرز Rhinodoras gallagheri نام گذاشته شد.

9- پنگوئن «وایتاها»: زمانی که زیست شناسان به مقایسه گونه های کنونی پنگوئن ها با نمونه های موزه ای متعلق به قرنها پیش پرداختند کشف کردند که این پرندگان در گذشته کاملا متفاوت بوده و به گونه منقرض شده Megadyptes waitaha تعلق داشته اند.

- باکتری گرینلند: این باکتری در عمق 2 مایلی توده های 120 هزار ساله گرینلند یافته شده است و دانشمندان از چگونگی حیات آنها در زیر توده یخی اطمینان حاصل نکرده اند. به گفته محققان دانشگاه پن استیت تقسیم سلولی این باکتری باستانی هر 100 یا هزار سال یک بار رخ می دهد.

منبع: سایت جام جم

چگونگی به وجود آمدن رنگ پوست

  از سالها پیش، این نظریه مورد قبول همگان بود که پوست تیره برای حفاظت در برابر سرطان پوست به وجود آمده است . اما کشفیات تازه به شکل گیری چارچوب تازه ای برای درک اساس تکاملی تنوع در رنگ پو ست انجامیده است:

((پوست انسان برای پیشگیری از تخریب نوعی ویتامین B (فولات) تیره تر و برای تقویت تولید ویتامین D ، روشن تر شده است.))

 این تغییرات که فرآورده انتخاب طبیعی هستند، اثرات عمیقی بر موفقیت تولید مثلی انسان داشته اند.

تکامل رنگیزه دار شدن پوست با گرایش به بی مویی در انسان ارتباط دارد. نیاکان ما پوست پر مو یی مانند پوست شامپانزه ها داشتند. پوست شامپانزه ها رنگ روشنی دارد و در بیشتر بخش های بدن با مو پوشیده می شود. در جانوران جوان، پوست صورت، دستها و پاها صورتی رنگ است و تنها زمانی که با افزایش سن جانور، در معرض نور خورشید قرار میگیرد، کک و مک دار یا تیره می شوند. انسانهای اولیه نیز پوست روشن و پوشیده از مو داشتند.

   بین 5/4 میلیون تا ۲ میلیون سال قبل، انسانها از جنگل های بارانی به سوی ساوانهای شرق آفریقا حرکت کردند. در این نواحی آنان نه تنها باید با شدت تابش نور خورشید کنار می آمدند بلکه باید شدیدتر کار میکردند تا به اندازه کافی غذا به دست آورند. از این رو، آنان باید به نحوی مشکل خنک نگهداشتن بدن و افزایش بیش از اندازه دمای مغز را حل می کردند.

  دو محقق از دانشگاه لیورپول انگلستان به نامهای «پیتر هیلر» و «جان موریس» نشان داده اند که این مشکل با افزایش تعداد غده های عرق روی سطح پوست و در نتیجه کاهش میزان موهای پوشاننده پوست، حل شده است. به عبارت دیگر، طی تکامل غدههای عرق جای فولیکولهای مو را گرفتند.

   اما با کاهش میزان موهای پوست، انسان با مشکل دیگری رو به رو شد. پوست بی مو به نور خورشید، به خصوص پرتوهای فرابنفش ( UV )، حساستر است. وقتی انسان تقریباً بی مو شد، توان تولید ملانین را به دست آورد. ملانین مهم ترین تعیین کننده رنگ پوست و در عین حال ضد آفتاب طبیعت است.

    ملانین مولکول درشتی است که از یک طرف پرتوهای فرابنفش را جذب می کند ، ( حفاظت فیزیکی) و از طرف دیگر مواد شیمیایی مضری را خنثی می کند که رادیکال آزاد نامیده می شوند و پس از آسیب رساندن پرتوهای فرابنفش به پوست شکل می گیرند (حفاظت شیمیایی).

   زیست شناسان به طور معمول غلظت بالای ملانین را در ساکنان نواحی گرمسیر با نقش حفاظتی آن در برابر سرطان، پوست مرتبط می دانند. برای مثال، «جیمزکلور» از دانشگاه کالیفرنیا نشان داده است، در افراد مبتلا به بیماری زرودرما پیگمنتوسام که ملانسویستها ( سلولهای تولید کننده ملانین) در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید، تخریب میشوند، میزان شیوع نوعی سرطان پوست که به آسانی درمان میشود، بالاست.

    سرطانهای بدخیم پوست اغلب کشنده اند، اما میزان شیوع آنها بسیار پایین است. از طرف دیگر ، سرطان به طور معمول در سنین بالا خود را نشان میدهد و در آن زمان فرد تولید مثل کرده است. بنابراین، سرطان نمیتوانسته است فشار تکاملی کافی را برای گزینش طبیعی انسانهای تیره پوست در مناطق نزدیک به استوا، فراهم سازد.

  در سال ۱۹۷۸ «ریچارد براندا» و «جان ایتون» نشان دادند در خون افراد روشن پوستی که در معرض نور خورشید قرار گرفته بودند، میزان یکی از ویتامین های ضروری به نام فولات بسیار پایین است. کمبود فولات در زنان باردار با افزایش خطر نقائص عصبی در جنین همراه است. کودکان بعضی از مادرانی که حین بارداری به کارگاههای برنزهسازی پوست مراجعه کرده بودند، با نقائص دستگاه عصبی به دنیا آمدند. چون فولات برای ساخت ن DNA در سلولهای در حال تقسیم نیز ضروری است و سرعت تکثیر سلولی در سلولهای تولید کننده اسپرم بالاست، کمبود فولات در مردان نیز میتواند مشکل آفرین باشد. موشهای نری که فولات دریافت نکرده بودند، به نابا ر وی دچار شدند.

  براساس این مطالعات ما ( جابلونسکی و کاپلاین ) پیشنهاد کردیم پوست تیره برای حفاظت ذخایر فولات بدن به وجود آمده است

   اولین اعضای گونه Homo sapiens یا انسانهای پیشرفته، بین ۱۲۰ هزار تا ۱۰۰ هزار سال پیش در آفریقا ظاهر شدند و پوست تیرهای داشتند که با میزان تابش نور خورشید در استوا سازگار بود. با شروع مهاجرت انسانهای پیشرفته با مناطقی که طی سال پرتو فرابنفش کمتری دریافت میکردند، مشکل تازهای پیش آمد. برای تولید ویتامین D در پوست، پرتو فرابنفش کافی لازم است. مردمان تیره پوستی که در مناطق گرمسیری زندگی میکردند ، به اندازه کافی ویتامین D تولید میکردند اما تیرهپوستان مناطق غیر استوایی با کمبود این ویتامین روبه رو بودند. بنابراین، انتخاب طبیعی افرادی را در این مناطق برگزید که پوست روشنتری داشتند. زیرا پوست روشن پرتوهای فرابنفش را بهتر جذب میکند. بنابراین، ما معتقدیم چون ویتامین D علاوه بر نقش مهمی که در استخوانسازی ایفا می کند، در موفقیت تولید مثل نیز بسیار موثر است، مردمانی که دو ر از استوا زندگی میکنند، پوست روشنتری پیدا کردند تا نور خورشید را به خوبی جذب کنند و طی ماههای زمستان طولانی این مناطق، به مقدار کافی ویتامین D تولید کنند.

    مردمانی نیز هستند که رنگ پوست آنان با الگوی پیشنهادی ما مطابقت ندارد اما شاهد خوبی بر ادعای ما هستند. قوم «اینوئیت» که در آلاسکا و شمال کانادا زندگی میکنند، ( مناطقی که پرتو کمتری دریافت میکنند) پوست تیرهای دارند. دو عامل ممکن است در این ناهماهنگی بین رنگ پوست و میزان پرتوی فرابنفش که به این نواحی میرسد، دخالت داشته باشد. شاید این مردمان به تازگی ( حدود ۵ هزار سال پیش) از مناطق استوایی به این مکانها مها ج رت کردهاند و هنوز فشارهای تکاملی روی آنان به طور کامل اثر نگذاشتهاند یا شاید رژیم غذایی غنی از ویتامین D ، نیاز به پوست روشن را در آنان برطرف کرده است ؛ زیرا مصرف ماهی در این مناطق رواج زیادی دارد.

   من امیدوارم تحقیق من مردم را از اهمیت ویتامین D و فولات در رژیم غذایی آگاه سازد. برای مثال ، از مدتها پیش می دانستیم مردمان تیره پوستی که به مناطق با آب و هوای ابری مهاجرت می کنند، عوارض کمبود ویتامین D را نشان می دهند. بنابراین، آنان باید مقدار ویتامین D را در رژیم غذایی خود افزایش دهند. تنها در آمریکا سالانه حدود ۲۵۰۰ کودک با نقائص دستگاه عصبی به دنیا می آیند. نیمی از این نقائص، از کمبود فولات در مادران این کودکان ناشی می شود. از این رو، سازمان نظارت بر مواد غذایی و دارویی ( FDA ) روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولات برای زنان باردار تجویز کرده است. از طرف دیگر، مطالعات ما نشان می دهد که تکامل نژاد به همان اندازه که سیاست های نژادی پیچیده اند، ساده است. امیدواریم ، تلاش در این زمینه، اثرات مثبتی بر سیاست، طرز تفکر افراد و ارتباطات انسانی داشته باشد.       

منابع:

 Scientific American       

مترجم: آقای حسن سالاری

سایت جزیره دانش          

سایت آفتاب

هر چند در کتب قدیم به گل گاوزبان " لسان الثور" می گویند، ولی در واقع نام دیگری ندارد. اسم فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، ترکی و غیره هم ندارد، چون در هیچ نقطه ای از زمین جز دامنه کوه های البرز به عمل نمی آید و با گیاه دیگری که در آذربایجان و شهرهای دیگر ایران و کشورهای دیگر می روید و به غلط به گاوزبان مشهور شده است، نسبتی ندارد. برای اینکه این اشتباه که حدود چند قرن است پزشکان و دارو سازان را گمراه کرده است، از بین برود این را "گل گاوزبان" و دیگری را "گیاه گاوزبان" بنامید. این دو گیاه متفاوت هستند، تنها گل هایشان کمی به هم شبیه است، هیچگونه خواص مشترکی ندارند و از نظر منافع طبی با هم متضاد می‌‌باشند. گل های "گل گاوزبان" درشت تر از گل های"گیاه گاوزبان" است.

"گل گاوزبان" در ایران، و "گیاه گاوزبان" در اروپا و امریکا شهرت زیادی دارند. پزشکان سنتی ایران در معالجه بسیاری از امراض از "گل گاوزبان" استفاده می کردند و نتیجه می گرفتند. پزشکان جدید هم خواص "گل گاوزبان" را می دانستند و برای دسته ای دیگر از امراض تجویز می نمودند و چون عطاران فرقی بین "گل گاوزبان" و "گیاه گاوزبان" قایل نبودند، آنها را به جای هم می دادند، و به همین جهت معالجه آنها نتیجه نمی داد و محققین از اینکه خواص و منافع این گیاه از بین رفته است در تعجب بودند.

یکی از مترجمین، تمام فواید "گیاه گاوزبان" راترجمه کرده و به "گل گاوزبان" نسبت داده، سپس پرسیده است: چرا ایرانیان فقط از گل گاوزبان استفاده می کنند؟... به برگ و سرشاخه های آن توجهی ندارند، در جواب ایشان باید بگوییم که گل گاوزبان، فقط گلش فواید طبی دارد، زیرا گیاهی که  فرنگی ها به او "بوراش" می گویند گل گاوزبان نیست.

صاحب کتاب "تحفه" در شرح گاوزبان چنین می نویسد: گل گاوزبان لاجوردی و شبیه گل انار بوده و تخم آن مستدیر( حلقوی شکل )  و لعابی است و در کوه های دارالمرز(البرز) بسیار زیاد یافت می شود. گیاه دیگری که در اصفهان و بعضی از بلاد، گاوزبان می دانند "مرماخوز" است که گل آن لاجوردی و کوچک و مدور است. ("مر" نام قبیله ای از ساکنان شمال افریقاست که بذر چند گیاه دارویی را که یکی از آنها گیاه گاو زبان است به اسپانیا برده  و در آنجا پرورش داد و استعمال آنها را در طب معمول داشته‌‌اند. این گیاهان به اسامی مختلف مرماتوس، مرماهوس، مرمازا در کتب طبی قدیم وارد شده و خواص آنها تحقیق گردیده است.) بعد از جنگ های صلیبی گیاه گاوزبان را از اسپانیا به اروپا آوردند و در آنجا کاشتند و چون در کتاب قانون ابو علی سینا از گل گاوزبان زیاد تعریف شده بود و این کتاب نیز در مورد قبول و استناد استادان پزشکی اروپا بود، به همین جهت مورد توجه واقع گردید، ولی متاسفانه گیاه گاوزبان هیچ یک از خواص گل گاوزبان اصلی را نداشته و در عوض منافع دیگری داشت که کم کم محققین اروپایی به آن پی بردند. از جمله معلوم شد که سرشاخه، گل و برگ این گیاه دارای مقداری شوره بوده، عرق وادرار را زیاد می کند. در صورتی که در کتب طبی ایرانیان که در دانشگاه های اروپا تدریس می شد، چنین خواصی را به او نسبت نداده بودند.

معرفی گل گاو زبان و فواید آن:

این گیاه به طور خودرو، منحصراً در دامنه ی کوه های البرز به عمل می آید و تاکنون اهلی نشده و قابل کشت نیست.

- مقوی روح و اعضای رئیسه بدن بوده، حواس پنجگانه یا بهتر بگویم، حواس هجده گانه آدمی را تقویت می کند.

- شکم را نرم و کیسه صفرا را باز می کند، اخلاط سوخته سوداوی را از معده خارج و عوارض آن را از بین می برد.

- جوشانده آن همراه با داروهای دیگر جهت سرسام(مننژیت)، برسام(ورم حجاب حاجز)، مالیخولیا، جنون و رفع حواس پرتی  مفید می باشد.

- جوشانده آن نشاط آور بوده، رنگ رخسار را باز می کند.

- سینه را نرم می کند، تنگی نفس و درد گلو را شفا می دهد.

- دلهره و وحشت را از بین می برد و غم و غصه را کم می کند و برای کسانی که با خود حرف می زنند سودمند می باشد.

- جوشانده آن با عسل جهت تنگی نفس تجویز شده است.

- جویدن برگ تازه آن جهت درمان جوش های چرکی دهان اطفال، برفک، سستی بیخ دندان و رفع حرارت دهان نافع است. مقدار خوراک گل آن دو مثقال تا پنج مثقال می باشد.

- عرق گل گاوزبان جهت امراض سوداوی، وسواس و خفقان مفید است.

- دارای منیزیم بوده و از سرطان پیشگیری می کند.

- تحقیقات جدید بیانگر این مطلب هستند که عصاره آبی گل گاوزبان دارویی مؤثر و بی‌خطر برای درمان بیماران مبتلاء به اختلال وسواسی اجباری می باشد.

- گل گاوزبان دارای موسیلاژ به میزان ?-? درصد، فلاونوئید 15/0درصد و آنتوسیانین با آگلیکون دلفینیدین و سیانیدین به میزان 34/13 درصد و به مقدار ناچیز آلکالوئید از دسته پیرولیزیدین است.

- گل مرغوب گلی است که دارای دم سفید و گلبرگ های بنفش باشد. برگ های تازه گل گاوزبان دارای مقدار زیادی ویتامین c می باشد.

*پس این گیاه دارای شوره نیست، عرق و ادرار را زیاد نمی کند.

معرفی گیاه گاو زبان و فواید آن:

این گیاه اسم فارسی ندارد و معلوم نیست از چه موقع به ایران آمده و در اطراف تبریز کاشته شده است. در زبان فرانسوی به آن بوراش می گویند و "ابن بیطار" گیاه شناس معروف قدیم که در اصل اندلسی بوده و بعد به آسیای صغیر آمده و دو کتاب بزرگ به نام های "الجامع" و "المغنی" به زبان عربی دارد آن را نوعی "مرماخوز" دانسته و به اسامی: لسان الثور، ابوالعرق، کحیلا- کحلا، حمحم و بوغلص یاد کرده است.

- گل، سرشاخه و برگ آن دارای شوره، مواد لعابی و یک ماده تلخ است و به همین جهت عرق و ادرار را زیاد می کند.

- سنگ های کلیه و مثانه را خرد کرده و از بین می برد.

- این گیاه دارای اسیدهای چرب امگا 6 مانند لینولنیک اسید می باشد که برای روماتوئید مفید است.

- ضماد برگ های تازه وله شده آن دمل را باز می کند و برای معالجه سوختگی، آتش و آفتاب زدگی مفید است.

- در طب سنتی ایران "مرماخوز" را جهت معالجه استسقا مفید دانسته اند و برای این کار، مبتلایان به استسقا بایستی مدت زیادی برگ و بذر آن را روزانه 15 تا 20 گرم ناشتا میل نمایند.

*پس تجویز این گیاه برای مبتلایان به سرسام و برسام جایز نیست.

معرفی ضرر آن:

گاو زبان به علت داشتن آلکالوئید برای زنان باردار و کودکان مضر است.

برای درمان قانقاریا:

انتخاب کنید:

    1- یک تیکه اسفنج را در سرکه فرو ببرید و روی غضو بیمار بگذارید.
    2- تخم ترب و سرکه را شفته درست کنید و روی عضو قانقاریا زده بگذارید.

برای درمان خون ریزی:

انتخاب کنید:

 1- جوشانده بلوط جنگلی بنوشید.
 ۲- یک لیوان عصاره خرفه بنوشید.
 ۳- یک لیوان عصاره نعنا بنوشید.
 ۴- یک لیوان عصاره زرد آلو بنوشید.
 5- توت فرنگی بخورید.
 6- یک عدد تخم مرغ پخته بخورید.